Burn-out

Valkuilen bij een burn-out
17 feb 2019

5 valkuilen bij een burn-out

//
Comments0

Een burn-out is heel hard vallen, opstaan en weer struikelen, om vervolgens na verloop van tijd steeds beter te leren lopen. In deze blog willen we graag vijf struikelblokken voor je weghalen die je kan tegenkomen bij een burn-out.

 

1. De signalen negeren.

Vaak begint het al in de ontkenningsfase. Terwijl de signalen zich langzamerhand steeds minder subtiel gaan uiten blijven veel mensen toch nog stug volhouden dat er niks aan de hand is. Het feit dat je elk griepje wat heerst meepakt kan al betekenen dat de stress niveaus steigen. Vergeet je wel eens iets? Kom jij ook met alleen brood en knakworstjes uit de supermarkt terwijl je er eigenlijk voor de scheermesjes en wc papier heen ging? Verwardheid kan van aangeboren aard zijn, maar het kan ook een signaal van een beginnende burn-out zijn. Het hoeft niet zo te zijn dat je de signalen bewust negeert, je kan ze ook verwijten aan andere mogelijke onderliggende oorzaken.

 

2. Zelfmedicatie toepassen

Hoe verder je naar een burn-out afzakt, hoe meer het voor de hand gaat liggen om allerhande middeltjes te gebruiken om jezelf door de dag heen te sleuren. ’s Ochtends grote koppen koffie voordat je naar je werk gaat, tussendoor meerdere doses caffeïne en suiker om je weer even die tijdelijke energieboost te geven… Het kan allemaal niet op. Veel mensen komen dan ’s avonds nog helemaal strak van de koffie en suiker thuis, en bedwelmen zich dan na het eten met een paar grote glazen wijn om te ontspannen. Deze cocktail van stimulerende middelen werkt als een paracetamol voor chronische hoofdpijn. Op lange termijn wordt je er nooit beter van.

 

3. Te snel beginnen met re-integreren

‘Het werkt het beste als je echt snel weer op kantoor komt’, is de boodschap die de re-integratie adviseur vaak zal geven. Ook kunnen de ”lieve telefoontjes” van de baas die vraagt hoe het nu met je gaat ook juist averechts werken. Een groot deel van de mensen die na een burn-out op kantoor zitten krijgen weer regelmatig paniekaanvallen, terwijl ze op dat moment vaak nog niet eens werkverplichting hebben. Je moet uiteindelijk natuurlijk ook niet wegvallen in een totale apathie, maar een te snelle re-integratie kan zorgen voor een vertraagd herstelproces. Het is dus erg belangrijk om je absoluut niet schuldig te voelen voor het werk wat een achterstand oploopt, en ruim vantevoren goede afspraken te maken voordat je weer langzaam aan de slag gaat.

 

4. Een deadline op de burn-out zetten

Zo’n burn-out, is dat niet gewoon stress? Kan je daar niet vanaf komen door gewoon een tijdje rustig aan te doen? Dat zou super zijn. Vaak willen mensen lang voordat ze weer beter zijn zelf ook al graag weten wanneer ze weer full-time aan de bak kunnen. Psychologen en hulpverleners krijgen vaak als eerste de vraag: ‘Hoe lang duur zo’n traject?’ of ‘Wanneer ben ik hier klaar?’, maar wat de clienten niet doorhebben is dat het feit dat ze die vraag stellen juist de reden is dat ze in een burn-out terecht zijn gekomen. Het is niet het belangrijkste hoe snel je er weer uit komt. Het is veel belangrijker hoe je eruit komt en wat je ervan leert, zodat je niet terug valt in je oude valkuilen. Dat brengt ons bij punt 5.

 

5. Verwachten dat je de oude wordt

‘Zo. Ben je weer de oude?’ Dat is waarsschijnlijk de eerste vraag die je (oud-)collega met een verwachtingsvolle blik zal stellen als je na herstel van een burn-out weer fulltime aan de slag gaat. Die vraag is soms niet eens zo eenvoudig te beantwoorden. ‘De oude ik?’ ‘De nieuwe ik?’ In ieder geval een andere ik want de kans is groot dat je ambities, wensen en behoeften zullen zijn bijgesteld. Dit is alleen maar positief. Het zijn tenslotte de oude ambities, wensen, verwachtingen en behoeften die je naar een burn-out toe hebben geholpen.

 

Welke valkuilen wil jij mensen nog meer voor behoeden? Zet ze hier onder in een reactie.

 

 

Geef een reactie